Od Toggera do Astrid

- Na szczęście...ty go w połowie oślepiłaś a ja mu w połowie uciąłem ogon! - zaśmiałem się.
Suczka tak samo. Nagle pocałowała mnie.
- Wiesz...chodź...
Bez wahania poszedłem za Astrid. Zaciągnęła mnie w góry.

 

- Pięknie tu... - przytuliłem suczkę.

Nagle usłyszeliśmy za sobą kroki...

<Astrid?>